Pieter Winsemius (3)

Pieter Winsemius (3)

Vaak was het tussen de bedrijven door even naar huis. De verlofregeling was op papier prima maar kwam in de praktijk niet echt uit de verf.
Zo kwam het voor dat ik op een avondje heen en weer Rotterdam deed, moest ik de laatste trein niet missen vanzelf…. Of we er wat aan hadden betwijfel ik achteraf, ik kwam het ritme alleen maar verstoren thuis denk.
Eén keer lagen we in Beverwijk en liet ik de boel onder de hoede van de assistent (2de machinisten waren al een tijdje uit de gratie), en ging “even” op bezoek naar m’n ouders die vlak bij Schagen woonden. Worden we op een gegeven moment gebeld (hoe hebben ze me kunnen vinden!), dat er steeds een alarm afging op de Pieter en er niemand te vinden was…. O, jee….
M’n vader en ik erheen in zijn 2CV en al snel zag ik het bilge water hoger staan dan eigenlijk de bedoeling was. Hulpmotor proberen te starten…., luchtflessen leeg! Samen met m’n vader de SB Lister aangeslingerd (of dat altijd zo moest, kreeg ik nog te horen…) en de bilge pomp gestart en weer onder het alarm nivo gepompt.
Toen opzoek naar de assistent. Die vonden we pittend op de bank in de messroom en met geen 2 paarden wakker te krijgen… Hadden we ook niet veel aan dus.
Assistent uitgeteld
Het 2x 60tons laad/los gerei stond op demontabele platforms op de langsbalken met een handvol bouten en moeren vastgezet. Een geweldig doordacht systeem! Het nadeel was dat die dingen er te hooi en te gras af of op moesten, want dan had de Ank ze nodig en dan weer de Pieter of dan stond het weer in de weg of hadden we er maar één nodig. De zij-bomen werden bediend door 2 pits Listers waar nog een lontje in moest…… Eén keer met een koelbarge in de takels schee zo’n ding ermee uit, brandstof pomp vast…. Die moest even uitgewisseld worden met 45 ton in de hook… Was geen pretje en het duurde iedereen veel te lang voor ie weer begon te pruttelen…

Op een reis van Afrika de Middellandse zee in kreeg onze kapitein Horjus aanvallen van nierstenen, de stuurman was eerder die reis al gesneuveld in Lagos (de eerste matroos nam z’n plek in) maar onze ouwe was ook niet meer in staat wat te doen. Ik mocht hem wel morfine in z’n bil spuiten voor de pijn (dat had ik ook al kunnen oefenen op de stuurman in Lagos) en weet nog dat ik de naald er maar met moeite in kon krijgen….. Dat hielp ‘m wel een beetje maar de Straat van Gibraltar door zag ie niet zitten, dat hebben de matroos en ik samen maar gedaan, en ten slotte had ik al wat “brug” ervaring in het Kanaal met de Noord Nederland opgedaan… Van stuur Zwaan had ik eerder als eens leren werken met een sextant en dat kon ik weer mooi in praktijk brengen door een drie-hoeks-peilinkje nemen!

Ben aardig wat keren door het Suez Canal gegaan.
Suez Canal AuthorityReken erop dat we een bekijks hadden met de al dat spul aan dek, menig loods wilde niet in z’n uppie weg met van die rare lading aan dek. Vaak moesten we eerst binnenkomen in Port Said waarna de hoge heren in witte jurk beslisten wat te doen, wat neer kwam op meestal extra betalen denk….

Wat een strijd was het ook om het Suez light aan de praat te krijgen en te houden. Er zat slechts één verdeelkastje voor navigatielichten en welgeteld één 40 Watt peertje in de bak, maar gelukkig konden we wat aftappen van de ankerwinch al was ik daar niet helemaal gelukkig mee op de manier zoals die Egyptenaren dat aan elkaar knoopten met wat we nu, “startkabels” zouden noemen. Een keer toen de Pieter inmiddels uitgerust was met “Loods hut” op de bak (i.v.m. te hoge lading kon de loods niets van de brug af zien en moest zijn assistent in de cabine plaatsnemen….) waren die jongens helemaal blij, ze mochten in dat hutje zitten, wat niet meer was dan de cabine van zo’n brommobiel….
Of die keer dat de tweede machinist er de brui aan gaf. Die nuttigde iets teveel van het gerstenat en moest ik noodgedwongen droog zetten. De machinekamer kwam ie amper meer in en in het Suez Canal moest je toch wel een beetje in de buurt blijven van de telegraaf, dat werden lange wachtjes voor mij. Een vervelende ervaring temeer daar die goeie man zeker 30 jaar ouder was en ik ‘m de les moest lezen. Zo dwars al wat voor de kop en daar moet je dan nog een week of 6 minimaal mee verder….
Ook de littekens van de krap 3 jaar eerder gevoerde Jom Kippoeroorlog waren in 1976 nog duidelijk zichtbaar langs de oevers van het Suez Canal. Een uitgebrand schip op de Bitterlakes, verdedigingswerken in Port Said. Zelfs het “centrale” bruggehoofd van de Egyptenaren was nog terug te vinden als (toen) ferry oversteekplaats. Het heeft tot dik in de jaren 80 geduurd voor alles opgeruimd was.

In de Bitterlakes konden we, voor anker liggend en wachtend op het volgende Noord konvooi,  mooi even zwemmen. Iedereen dook te water tot de kok brulde dat er haaien rond zwommen (geintje)….. Iedereen er weer als een speer uit en even later lag de kok in het water…, ons zo de stuipen op het lijf jagen, dat kon vanzelf niet.
Toen we weer ankerop moesten en aansluiten in het konvooi zat er een knoop in de ankerketting. Mooi dat we dat anker niet omhoog konden krijgen en het was amper van de bodem af, Na wat gemartel en gebeuk met een pijp, schoot ie eruit en die pijp werd op nog geen 10cm van m’n gezicht als een raket weggeslagen. Dat dat goed is gegaan mag een wonder heten. Ons plekje waren we wel kwijt inmiddels maar mochten gelukkig wel nog aansluiten…

terug naar Enship overzicht

terug naar alle schepen overzicht

staat op kombuispraat-forum en op kombuispraat